Er was eens........

een klein meisje die met haar mamma, pappa en babybroertje in een buitenwijk van een grote stad woonden. Terwijl de mamma van het kleine meisje thuis bleef om voor haar en haar babybroertje te zorgen, ging de pappa van het kleine meisje elke dag op de fiets naar het werk. Het was nog in de tijd dat niet iedereen een auto voor de deur had en de kleuren van de tv alleen zwart/wit waren.

Iedere dag als de pappa van het kleine meisje naar huis fietste kwam hij op de Baanhoekweg een kabouter tegen. In het begin groette ze elkaar alleen maar na een poosje maakte ze regelmatig een praatje met elkaar. De pappa van het kleine meisje vertelde dan over zijn dochtertje die gek was op kabouters en de kabouter vertelde wat hij zoal had gedaan die dag. Het kleine meisje stond elke dag haar pappa op te wachten om de verhalen van de kabouter te horen en tegen haar pappa te zeggen dat hij vooral de volgende dag de kabouter de groetjes moest doen.

En toen op een dag ging het gruwelijk mis, het was schemerig en de pappa van het kleine meisje zag de kabouter te laat waardoor deze tussen de spaken van zijn fiets terechtkwam. De kabouter overleefde de aanrijding niet en lag in duizend stukken op het fietspad!! De pappa van het kleine meisje kon niet anders dan naar huis fietsen en daar opbiechten wat er met de kabouter was gebeurd. Het kleine meisje huilde dikke tranen en de pappa van het kleine meisje dacht dat het daarbij zou blijven. Maar helaas voor de pappa van het kleine meisje hij had zich vergist….
Het kleine meisje vond dat de kabouter daar niet zomaar kon blijven liggen en zo hard haar kleine beentjes haar konden dragen rende ze naar de keuken om het stoffer en blik te pakken. De pappa van het kleine meisje kreeg de opdracht om terug te fietsen en de kabouter op te vegen en mee te nemen naar huis om hem daar te begraven……….

Op bepaalde dagen komen dit soort herinneringen naar boven.............................

Pap, ik mis je!
29 mei 1937- 9 juli 2006.

1 opmerking: